Geschiedenis
De Harley Davidson geschiedenis begon in Milwaukee in 1903. Bill Harley en Arthur Walter Davidson ontwikkelden samen een een-cylinder motor. Rond de eeuwwisseling werd de eerste benzinemotor ontwikkeld en werd de een-cylinder motor voorgesteld. In 1901 waren de “Indians” de eerste echte motorfietsen; in 1903 kwamen Mitschell, Merkel en Yale erbij. Deze motorfiets werd initieel gebouwd om te racen en werd gedreven door een een-cylinder benzineverbrandingsmotor.
Milwaukee, 1903 hadden Harley en Davidson de een-cylinder motor ontwikkeld. Het was een betrouwbare motor, was zelfs mooi om zien en, vooral, hij werd ook door iemand gekocht. In 1905 hadden ze 11 motoren gebouwd; in 1908 zelfs al 154 en hadden ze …… een bedrijf gevestigd in een houten schuur die gebouwd werd door vader Davidson. Het kleine bedrijfje groeide snel en nog een familielid, William, kwam ook aan boord. Al snel had men 20 werknemers aan het werk in een echt stenen fabriekje.
Bill Harley’s project, de bouw van een 1000 CC V-Twin, wordt realiteit. De motor ontwikkelt een bescheiden 7 pk. De 45 graden V-Twin zou nog lang, heel lang een herkenbaar beeld van de Harley Davidson blijven. Misschien moeilijk te geloven, maar Harley Davidson heeft de V-Twin motor niet uitgevonden. Toen Bill Harley er mee op de proppen kwam, volgde hij gewoon de evolutie van de tijd in de markt.
1910 bracht het legendarische “Bar and Shield” logo dat op de motoren werd geplaatst. Vandaag is dit nog steeds het absolute HD symbool. Verscheidene overwinningen in races, uithoudingswedstrijden en bergbeklimmingen gaven Harley Davidson nog meer erkenning. In 1911 werd de “F-Head” motor geïntroduceerd, die het HD werkpaard zou blijven tot 1929 wanneer de “Flathead” motor werd ingevoerd.
1912 werd een jaar met nog meer groei voor de “Harley Davidson Company”. Een fabriek van wel 6 verdiepingen werd gebouwd. HD werd ook exporteur met de eerste leveringen overzee in Japan. Binnen de Verenigde Staten had men al meer dan 200 dealers.
In 1914 werd de sidecar toegevoegd aan het gamma. Het bedrijf legde zich ook formeel toe op het racing gebeuren in dat jaar en zou al snel de motorsport domineren en kreeg de naam van “Wrecking Crew”.
In 1915 kwam de introductie van de in drie snelheden glijdende transmissie. In 1917 werd 1/3 van alle motoren aan de andere kant van de plas geleverd bij het Amerikaanse leger om tegemoet te komen aan het patriottisme en zodoende het leger te ondersteunen bij de oorlogsinspanningen. Het jaar nadien werd zelfs de helft van de productie verkocht en geleverd aan het leger. Uiteindelijk zouden zo’n 20.000 HD Motoren gebruikt worden tijdens WO I. Tegen die tijd was HD reeds wereldwijd de grootste motoren producent met meer dan 2000 officiële dealers.
In 1918 was Harley Davidson dus de grootste motorenproducent ter wereld. Men overleefde zelfs een economische depressie. The V-Twin motor was een echte specialiteit en dus probeerde HD zijn grootste concurrent, Indian, te verslaan. Het waren echter moeilijke tijden daar de oubollig werden en de prijzen van auto’s (T-Ford) een heel stuk waren gezakt.
Daarom zocht Harley Davidson zijn heil in het produceren van andere technologieën zoals onderdelen, sidecars maar ook vliegtuigmotoren. Daarnaast werd ook hard gewerkt aan het verbeteren van de eigen producten.
In de twintiger jaren werden de motoren zichtbaar veranderd en kregen ze het uiterlijk zoals je ze vandaag nog kan herkennen. Een van de verandering was de vormgeving van de tank naar de “traan” vormgeving. De in 1918 stopgezette productie van de een-cylinder motor werd weer opgestart in 1926. In 1928 werd de eerste twin-cam motor uitgebracht en ook voor het eerst waren remmen op het voorwiel beschikbaar. Met deze veranderingen kon men snelheden behalen van meer dan 85 mph. (136 km/u.)
De jaren dertig waren voor Harley Davidson nog meer jaren waarin alle records gebroken werden en waarin men meerdere prijzen in de wacht sleepte. In 1932 werd de driewieler “Servi-Car” gelanceerd wat een veelgebruikt commercieel voertuig werd alsook een standaard rijtuig voor de politie. Naast de typische arend die op alle tanks werd geschilderd werden ook aanpassingen aan de motor ingevoerd.
In die dagen kwam de zwaarste Harley ooit op de markt, de 1340 CC. Deze motor werd al snel het paradepaard voor Harley Davidson. 1936 werd ook al een mijlpaal. De legendarische “Knucklehead” werd gelanceerd wat de overwinning op de “Indian” inluidde. Toen in 1947 de eerste “Panhead” uit de fabriek reed was Harley Davidson “The American Motorcycle”!!!
Begin jaren veertig voldeed HD weer eens aan de patriottische vraag naar logistieke ondersteuning van het Amerikaanse leger in Europa. In 1941 werd de productie van burger motoren zelfs haast gestaakt door de grote vraag vanuit het leger. Vanwege het engagement en de excellente kwaliteit kreeg HD dan ook de onderscheiding Army-Navy “E” award en dit niet voor de laatste keer. In november 45 werd uiteindelijke de commerciële productie weer opgestart. In 1947 werd de oude A.O. Smith Propeller fabriek gekocht en omgedoopt tot onderdelen productie. Deze onderdelen werden dan naar de fabriek op Juneau Avenue gebracht voor finale assemblage. In 1949 werden de hydraulische voorremmen voor het eerst gemonteerd op de Hydra-Glide modellen
De jaren vijftig waren harde tijden voor Harley Davidson. Met hun Triumph hadden de Britten 40% van de markt in handen. Gelukkig werd in 1957 de snelste Harley ooit uitgebracht, de “Sportster”. Wat een succes! Net zoals de Britse concurrentie, bleef ook HD trouw aan zijn eigen stijl, karakter en technologie. Net dat maakte Harley jaren lang zo populair. In tegenstelling tot de Engelse producenten, overleefde Harley Davidson deze beslissing. Als resultaat van een commerciële aanval vanuit het Verre Oosten door de Japanners verdwenen de Engelsen volledig uit de markt, en waren de Amerikaanse producenten op sterven na dood. Zelfs de “Shovelhead” kon de resultaten niet redden.
In 1969 fuseerde men met American Machine and Foundry Company (AMF). Echter, de kwaliteit daalde enorm en de Super Glide als ook de SLCR Caferacer kregen een slechte naam in de markt. Maar Harley Davidson wist zichzelf te redden door zich uit te kopen en de nieuwe Evolution motor te lanceren in 1984 die de basis werd van de creatie van een moderne motor die toch alle Harley eigenschappen had.
Historische Fabriek
Het begin van de jaren 70 waren een echte Harley Davidson revolutie geweest. In 1971 werd de “cruiser” geboren met een sportief vooraanzicht gekoppeld aan het kader en aandrijving van de FL serie. In 1973 werd de productie verhuisd naar een nieuwe fabriek in York, Pennsylvania van wel 400.000 vierkante meter. In 1975 won HD voor de 4e keer op rij het A.M.A. Grand National Championships in dirty track racing. In 1977 worden de FXS Low Rider en de FLHS Electra Glide Sport aan het grote publiek voorgesteld. De FXS typeerde vooral door de lage zithouding (vandaar de naam Low Rider). De FLHS was een goedkopere versie van de FLH Electra Glide met de nodige aanpassingen om het model vooral sportiever te maken.
Begin jaren 80 was de tijd waarin nieuwe verandering op til stonden te gebeuren. Zo werd in 1980 de FLT geboren met 5 versnellingen direct vastgeschroefd aan de motor. Ook in dat jaar werd de aandrijving voor het eerste gevormd door een Kevlar riem. Uiteindelijk zouden in 1981 een paar senior directieleden van Harley Davidson het bedrijf weer volledig terugkopen van AMF.
In 1982 voert Harley Davidson het MAN principe in. (Materials as Needed). Dit project leidt ertoe de productiekosten te drukken alsook de kwaliteit van de onderdelen te verhogen. In 1983 wordt de HOG opgericht, de eerste fabrieksgesponsorde motorclub ter wereld. Tegen het jaar 2000 heeft deze club al 500.000 leden. In 1984 werd de V-Twin 1340 CC voorgesteld na 7 jaar ontwikkeling. Dat jaar werd ook de “Softail” beschikbaar in de markt. Een motor die vooral opviel door zijn verborgen achterste schokdempers.
In 1987 lanceerde Harley Davidson het “Buy Back Programm” wat tot, voor sommige modellen, 2 jaar zonder waardeverlies betekende. Rond die tijd ging het bedrijf ook naar de beurs (NYSE) voor geïnteresseerde investeerders. In 1988 vierde men samen met 60.000 Harley fanatici het 85 jarige bestaan van de firma en zijn legendarische motorfiets in Milwaukee. Op het einde van deze tienjarige revolutie voegde men de FXSTS Springer Softail toe aan het gamma. De Springer was een moderne recreatie van de uit de jaren 40 daterende Harley Davidson. Deze motor had de typische “biker look” gekoppeld aan de 1340 CC sterke motor van de nieuwe generatie Harley’s.
Begin negentiger jaren werd het FatBoy model op de markt gebracht en heel snel sloeg deze aan. Deze ontleende zijn naam aan de twee atoombommen (Fat Man en Little Boy) die op Nagasaki en Hiroshima gedropt werden. Deze motor was voorbestemd om heel snel een “collectors item” te worden bij motor fanaten waarin hij ook heel snel slaagde. Ook werd in 1991 begonnen aan de bouw van een ultra moderne en hoogtechnologische productie eenheid in York, Pennsylvania. De fabriek zou een jaar later klaar zijn.
De Dyna lijn werd in 1991 uitgebracht met als eerste motor de FXDB Dyna Glide Sturgis. In 1994 maakte HD de sprong naar het Superbike kampioenschap met de VR1000. De VR1000 had een dubbele nokkenas en een watergekoelde motor. Meteen was bewezen dat Harley Davidson geen aversie had tegen het bouwen van echte race motoren.
In 1996 werd een uniek Parts Distribution Centre geopend in Franklin, Wisconsin. Een jaar later opende men in Milwaukee een ontwikkelingscentrum. Ook werd in 1997 een nieuwe productie eenheid opgestart die de nieuwe Sportster zou bouwen. In 1998 werd ook de productie in de wereld uitgebreid met een fabriek in Brazilie. In 2001 kwamen de eerste Softail modellen uit met directe injectie.
Dezer dagen heeft Harley Davidson 62% van het Amerikaanse marktaandeel voor motoren van meer dan 850 CC.
“Harley Davidsons zijn leuke speeltjes voor mensen met geld en voorkomen. Rijke klanten heersen op de markt”. Het zou nochtans verleidelijk zijn om mee te doen met deze commerciële hype, maar wanneer deze weer over gaat, weten zij dat het bedrijf nog zal bestaan, een bestaan van het bouwen en verkopen van motoren, dankzij hun trouwe volgelingen, de echte Harley rijders.
Voor deze rijders, wat ook de leeftijd, voorkomen of achtergrond is Harley de enige, de echte. Het is zo een koele, grootste en arrogante motor zonder enige intentie om dat te zijn. Akkoord, het is niet de snelste of makkelijkste om mee te rijden, maar met een Harley rijden is gewoon niet vergelijkbaar met een andere motor.
Ondertussen moeten de “die hards” hun passie wel delen met de yuppies!!
The End.
Milwaukee, 1903 hadden Harley en Davidson de een-cylinder motor ontwikkeld. Het was een betrouwbare motor, was zelfs mooi om zien en, vooral, hij werd ook door iemand gekocht. In 1905 hadden ze 11 motoren gebouwd; in 1908 zelfs al 154 en hadden ze …… een bedrijf gevestigd in een houten schuur die gebouwd werd door vader Davidson. Het kleine bedrijfje groeide snel en nog een familielid, William, kwam ook aan boord. Al snel had men 20 werknemers aan het werk in een echt stenen fabriekje.
Bill Harley’s project, de bouw van een 1000 CC V-Twin, wordt realiteit. De motor ontwikkelt een bescheiden 7 pk. De 45 graden V-Twin zou nog lang, heel lang een herkenbaar beeld van de Harley Davidson blijven. Misschien moeilijk te geloven, maar Harley Davidson heeft de V-Twin motor niet uitgevonden. Toen Bill Harley er mee op de proppen kwam, volgde hij gewoon de evolutie van de tijd in de markt.
1910 bracht het legendarische “Bar and Shield” logo dat op de motoren werd geplaatst. Vandaag is dit nog steeds het absolute HD symbool. Verscheidene overwinningen in races, uithoudingswedstrijden en bergbeklimmingen gaven Harley Davidson nog meer erkenning. In 1911 werd de “F-Head” motor geïntroduceerd, die het HD werkpaard zou blijven tot 1929 wanneer de “Flathead” motor werd ingevoerd.
1912 werd een jaar met nog meer groei voor de “Harley Davidson Company”. Een fabriek van wel 6 verdiepingen werd gebouwd. HD werd ook exporteur met de eerste leveringen overzee in Japan. Binnen de Verenigde Staten had men al meer dan 200 dealers.
In 1914 werd de sidecar toegevoegd aan het gamma. Het bedrijf legde zich ook formeel toe op het racing gebeuren in dat jaar en zou al snel de motorsport domineren en kreeg de naam van “Wrecking Crew”.
In 1915 kwam de introductie van de in drie snelheden glijdende transmissie. In 1917 werd 1/3 van alle motoren aan de andere kant van de plas geleverd bij het Amerikaanse leger om tegemoet te komen aan het patriottisme en zodoende het leger te ondersteunen bij de oorlogsinspanningen. Het jaar nadien werd zelfs de helft van de productie verkocht en geleverd aan het leger. Uiteindelijk zouden zo’n 20.000 HD Motoren gebruikt worden tijdens WO I. Tegen die tijd was HD reeds wereldwijd de grootste motoren producent met meer dan 2000 officiële dealers.
In 1918 was Harley Davidson dus de grootste motorenproducent ter wereld. Men overleefde zelfs een economische depressie. The V-Twin motor was een echte specialiteit en dus probeerde HD zijn grootste concurrent, Indian, te verslaan. Het waren echter moeilijke tijden daar de oubollig werden en de prijzen van auto’s (T-Ford) een heel stuk waren gezakt.
Daarom zocht Harley Davidson zijn heil in het produceren van andere technologieën zoals onderdelen, sidecars maar ook vliegtuigmotoren. Daarnaast werd ook hard gewerkt aan het verbeteren van de eigen producten.
In de twintiger jaren werden de motoren zichtbaar veranderd en kregen ze het uiterlijk zoals je ze vandaag nog kan herkennen. Een van de verandering was de vormgeving van de tank naar de “traan” vormgeving. De in 1918 stopgezette productie van de een-cylinder motor werd weer opgestart in 1926. In 1928 werd de eerste twin-cam motor uitgebracht en ook voor het eerst waren remmen op het voorwiel beschikbaar. Met deze veranderingen kon men snelheden behalen van meer dan 85 mph. (136 km/u.)
De jaren dertig waren voor Harley Davidson nog meer jaren waarin alle records gebroken werden en waarin men meerdere prijzen in de wacht sleepte. In 1932 werd de driewieler “Servi-Car” gelanceerd wat een veelgebruikt commercieel voertuig werd alsook een standaard rijtuig voor de politie. Naast de typische arend die op alle tanks werd geschilderd werden ook aanpassingen aan de motor ingevoerd.
In die dagen kwam de zwaarste Harley ooit op de markt, de 1340 CC. Deze motor werd al snel het paradepaard voor Harley Davidson. 1936 werd ook al een mijlpaal. De legendarische “Knucklehead” werd gelanceerd wat de overwinning op de “Indian” inluidde. Toen in 1947 de eerste “Panhead” uit de fabriek reed was Harley Davidson “The American Motorcycle”!!!
Begin jaren veertig voldeed HD weer eens aan de patriottische vraag naar logistieke ondersteuning van het Amerikaanse leger in Europa. In 1941 werd de productie van burger motoren zelfs haast gestaakt door de grote vraag vanuit het leger. Vanwege het engagement en de excellente kwaliteit kreeg HD dan ook de onderscheiding Army-Navy “E” award en dit niet voor de laatste keer. In november 45 werd uiteindelijke de commerciële productie weer opgestart. In 1947 werd de oude A.O. Smith Propeller fabriek gekocht en omgedoopt tot onderdelen productie. Deze onderdelen werden dan naar de fabriek op Juneau Avenue gebracht voor finale assemblage. In 1949 werden de hydraulische voorremmen voor het eerst gemonteerd op de Hydra-Glide modellen
De jaren vijftig waren harde tijden voor Harley Davidson. Met hun Triumph hadden de Britten 40% van de markt in handen. Gelukkig werd in 1957 de snelste Harley ooit uitgebracht, de “Sportster”. Wat een succes! Net zoals de Britse concurrentie, bleef ook HD trouw aan zijn eigen stijl, karakter en technologie. Net dat maakte Harley jaren lang zo populair. In tegenstelling tot de Engelse producenten, overleefde Harley Davidson deze beslissing. Als resultaat van een commerciële aanval vanuit het Verre Oosten door de Japanners verdwenen de Engelsen volledig uit de markt, en waren de Amerikaanse producenten op sterven na dood. Zelfs de “Shovelhead” kon de resultaten niet redden.
In 1969 fuseerde men met American Machine and Foundry Company (AMF). Echter, de kwaliteit daalde enorm en de Super Glide als ook de SLCR Caferacer kregen een slechte naam in de markt. Maar Harley Davidson wist zichzelf te redden door zich uit te kopen en de nieuwe Evolution motor te lanceren in 1984 die de basis werd van de creatie van een moderne motor die toch alle Harley eigenschappen had.
Historische Fabriek
Het begin van de jaren 70 waren een echte Harley Davidson revolutie geweest. In 1971 werd de “cruiser” geboren met een sportief vooraanzicht gekoppeld aan het kader en aandrijving van de FL serie. In 1973 werd de productie verhuisd naar een nieuwe fabriek in York, Pennsylvania van wel 400.000 vierkante meter. In 1975 won HD voor de 4e keer op rij het A.M.A. Grand National Championships in dirty track racing. In 1977 worden de FXS Low Rider en de FLHS Electra Glide Sport aan het grote publiek voorgesteld. De FXS typeerde vooral door de lage zithouding (vandaar de naam Low Rider). De FLHS was een goedkopere versie van de FLH Electra Glide met de nodige aanpassingen om het model vooral sportiever te maken.
Begin jaren 80 was de tijd waarin nieuwe verandering op til stonden te gebeuren. Zo werd in 1980 de FLT geboren met 5 versnellingen direct vastgeschroefd aan de motor. Ook in dat jaar werd de aandrijving voor het eerste gevormd door een Kevlar riem. Uiteindelijk zouden in 1981 een paar senior directieleden van Harley Davidson het bedrijf weer volledig terugkopen van AMF.
In 1982 voert Harley Davidson het MAN principe in. (Materials as Needed). Dit project leidt ertoe de productiekosten te drukken alsook de kwaliteit van de onderdelen te verhogen. In 1983 wordt de HOG opgericht, de eerste fabrieksgesponsorde motorclub ter wereld. Tegen het jaar 2000 heeft deze club al 500.000 leden. In 1984 werd de V-Twin 1340 CC voorgesteld na 7 jaar ontwikkeling. Dat jaar werd ook de “Softail” beschikbaar in de markt. Een motor die vooral opviel door zijn verborgen achterste schokdempers.
In 1987 lanceerde Harley Davidson het “Buy Back Programm” wat tot, voor sommige modellen, 2 jaar zonder waardeverlies betekende. Rond die tijd ging het bedrijf ook naar de beurs (NYSE) voor geïnteresseerde investeerders. In 1988 vierde men samen met 60.000 Harley fanatici het 85 jarige bestaan van de firma en zijn legendarische motorfiets in Milwaukee. Op het einde van deze tienjarige revolutie voegde men de FXSTS Springer Softail toe aan het gamma. De Springer was een moderne recreatie van de uit de jaren 40 daterende Harley Davidson. Deze motor had de typische “biker look” gekoppeld aan de 1340 CC sterke motor van de nieuwe generatie Harley’s.
Begin negentiger jaren werd het FatBoy model op de markt gebracht en heel snel sloeg deze aan. Deze ontleende zijn naam aan de twee atoombommen (Fat Man en Little Boy) die op Nagasaki en Hiroshima gedropt werden. Deze motor was voorbestemd om heel snel een “collectors item” te worden bij motor fanaten waarin hij ook heel snel slaagde. Ook werd in 1991 begonnen aan de bouw van een ultra moderne en hoogtechnologische productie eenheid in York, Pennsylvania. De fabriek zou een jaar later klaar zijn.
De Dyna lijn werd in 1991 uitgebracht met als eerste motor de FXDB Dyna Glide Sturgis. In 1994 maakte HD de sprong naar het Superbike kampioenschap met de VR1000. De VR1000 had een dubbele nokkenas en een watergekoelde motor. Meteen was bewezen dat Harley Davidson geen aversie had tegen het bouwen van echte race motoren.
In 1996 werd een uniek Parts Distribution Centre geopend in Franklin, Wisconsin. Een jaar later opende men in Milwaukee een ontwikkelingscentrum. Ook werd in 1997 een nieuwe productie eenheid opgestart die de nieuwe Sportster zou bouwen. In 1998 werd ook de productie in de wereld uitgebreid met een fabriek in Brazilie. In 2001 kwamen de eerste Softail modellen uit met directe injectie.
Dezer dagen heeft Harley Davidson 62% van het Amerikaanse marktaandeel voor motoren van meer dan 850 CC.
“Harley Davidsons zijn leuke speeltjes voor mensen met geld en voorkomen. Rijke klanten heersen op de markt”. Het zou nochtans verleidelijk zijn om mee te doen met deze commerciële hype, maar wanneer deze weer over gaat, weten zij dat het bedrijf nog zal bestaan, een bestaan van het bouwen en verkopen van motoren, dankzij hun trouwe volgelingen, de echte Harley rijders.
Voor deze rijders, wat ook de leeftijd, voorkomen of achtergrond is Harley de enige, de echte. Het is zo een koele, grootste en arrogante motor zonder enige intentie om dat te zijn. Akkoord, het is niet de snelste of makkelijkste om mee te rijden, maar met een Harley rijden is gewoon niet vergelijkbaar met een andere motor.
Ondertussen moeten de “die hards” hun passie wel delen met de yuppies!!
The End.